freakystyle.web-log.nl

Eurosonic 2010 krijgt steeds meer vorm

Als de bands of hun labels de waarheid spreken, staan deze namen dit jaar ook op Eurosonic:

CAll Me Kat (Denemarken) http://www.myspace.com/thisiscallmekat
Loops Haunt (Schotland) http://www.myspace.com/loopshaunt
La Caravan Passe (Frankrijk) http://www.myspace.com/lacaravanepasse
We Can't Sleep At Night (Slovenië) http://www.myspace.com/wecantsleepatnight
Piano Club (België) http://www.myspace.com/pianoclub

Festivalnoise.be en ik waren eerder al tot deze namen gekomen:

Svjata Vatra (Estland)
Lucy Love (Denemarken)
Wareika (Duitsland)
Lee Everton (Zwitserland)
Joe Worricker (Engeland)
Pony The Pirate (Noorwegen)
Kill The Dandies (Tsjechië)
Le Roi Mort (Nederland)
Clara Clara (Frankrijk)
The Popopopops (Frankrijk)
And So I Watch You From Afar (Ierland)
Daniel Norgren (Zweden)
Nuclear Driven Animals (Nederland)
Soulburn (Nederland)
MVSC (België)
Fagget Fairys (Denemarken)
Agent Fresco (IJsland)
Stevans (Zwitserland)
Robin Tom Rink (Duitsland)
Vuk (Finland)

Eurosonic heeft zelf deze namen bekend gemaakt:

Audrey Horne (Noorwegen)
donkeyboy (Noorwegen)
Sivert Høyem (Noorwegen)
Sliimy (Noorwegen)
The Low Frequency In Stereo (Noorwegen)
Wardruna (Noorwegen)
Choir Of Young Believers (Denemarken)
Deolinda (Portugal)
Everything Everything (Groot Brittanië)
Gösta Berlings Saga (Zweden)
Jasper Erkens (België)
Joensuu 1685 (Finalnd)
Wickeda (Bulgarije)

Dat ziet er al heel mooi uit. Ik ben intens gelukkig met The Low Frequency In Stereo, Clara Clara, Wardruna en CallmeKat en erg blij met Choir Of Young Believers, Gösta Berlings Saga, Joensuu 1685, Wareika en Lucy Love. Ik heb nog niet alles beluisterd overigens...

Live gezien: Damien Jurado + Kim Janssen in Verkadefabriek

Afgelopen dinsdag was ik voor de tweede keer getuige van een concert van Damien Jurado. Het is alweer vier jaar geleden dat ik hem voor het laatst zag. Toen schreef ik:

"Hij werd begeleid door de band Dolorean, maar aan het slot van het concert speelde hij een aantal nummers solo. Dat laatste deel van het concert was gelijk het hoogtepunt. De liedjes zijn namelijk zo goed dat ze geen begeleiding nodig hebben. Ze maken het meeste indruk als ze zo puur mogelijk gebracht worden."

Wat een geluk dat Damien Jurado tegenwoordig zijn begeleidingsband aan de wilgen heeft gehangen en in zijn eentje het podium (ehm... vloer!) van de Verkadefabriek betreedt. Een singer/songwriter met alleen een stoel, een microfoon en een gitaar. Meer is niet nodig voor de verhalende en tragische liedjes van Jurado. In grapjes is Jurado niet zo goed. Ontroeren is zijn vak. De ongeveer 50 aanwezigen genieten in stilte van liedjes die nergens ook maar in de buurt van een bocht komen om daar uit te vliegen. Dat is in dit geval ook helemaal niet nodig. Met Damien Jurado rijd je langzaam over een rechte weg, zonder kuilen of andere obstakels. Dat klinkt misschien saai, tot je uit het raam kijkt en de emotionele verhalen links en rechts aan je voorbij schieten.

Voorprogramma Kim Janssen verraste me door als trio aan te treden, in plaats van alleen. De lichte drums en mooie tweede stem gaven de nummers hier en daar een mooi accent. Na optredens op een boot, in een concertzaal en een kerk, zag ik hem nu in een theaterzaal. Maar dat was vooral voor hemzelf erg wennen. Hij had er wat moeite mee dat hij zijn publiek niet kon zien. Dat kon hem er niet van weerhouden een erg sterk optreden neer te zetten. Het enige minpuntje was dat sommige songs (vooral Sorry, maar ik accepteer de excuses uit die titel) net wat te gehaast klonken. Dat zal aan de zenuwen hebben gelegen.

Op 7 maart 2010 zal in W2 en de Verkadefabriek, die tegenover elkaar liggen, het eendaagse festival FabrIQ Den Bosch plaatsvinden. Hier ben ik erg benieuwd naar. Afgaande op dit lijstje heb ik het vermoeden dat we Damien Jurado dan weer terugzien samen met Tune-Yards en The Tallest Man On Earth. Alle drie prima artiesten voor deze mooie locatie, een aanwinst!

Playlist Oorsmeer 19 oktober 2009

Oude playlists vind je op http://www.myspace.com/oorsmeer, dit draai(d)en we vandaag tussen 21 en 23 uur op OOG Radio, de lokale omroep van Groningen:

Uur 1:
Starsailor – Tell Me It’s Not Over
Miles Benjamin Anthony Robinson - Always an Anchor
Amy Millan - Bury This
Spiral Stairs - Stolen Pills
Rue Royale - Parachutes and Lifeboats
Tilly and the wall - Beat Control
Supergrass - Alright
Echo & The Bunnymen - Think I Need It Too
Au Revoir Simone - Shadows (Tanlines remix)
Bon Iver & St. Vincent – Roslyn
The xx – Crystalised
The Raveonettes – Bang!
Clinic - The Witch
Radiohead - A Wolf At The Door
The Whip – Divebomb
The Big Pink – Dominos

Uur 2:
Loney Dear – Everything Turns To You
Charlotte Gainsbourg – IRM
Deutsch Amerikanische Freundschaft - Der Mussolini
Alberta Cross - Thief And The Heartbreaker
Neil Young - Down By The River
The Pains Of Being Pure At Heart - Higher Than The Stars
British Sea Power - Remember Me
I Concur – Sobotka
Elliott Smith - Needle In The Hay
Nancy Elizabeth - Bring On The Hurricane
Beirut – Nantes
Monsters Of Folk - Map of the World
dEUS - Nothing Really Ends

Volgende week jubileumuitzending: 3 jaar Oorsmeer!

Playlist @ Magik Markers in Vera

Leuke avond, fantastische band, en volgens mij heb ik best uitdagende plaatjes gedraaid, zoals mijn bedoeling was.

Aa - Time In
Faust - The Sad Skinhead
The Jesus Lizard - Then Comes Dudley
Guided By Voices - Game Of Pricks
Wall Of Voodoo - Red Light
Jandek - Feathered Drums
Os Mutantes - A Minha Menina
Neokarma Jooklo Trio - Elevation Of The Carpet
Erica Pomerance - The Slippery Morning
The Flaming Lips - Convinced Of The Hex
K-Branding - Nubian Heat
Siouxsie & The Banshees - Helter Skelter
Glenn Branca - Lesson No. 2
Health - Die Slow
The Velvet Underground - White Light / White Heat
Daniel Johnston - The Beatles
Times New Viking - Martin Luther King Day
Iggy Pop - Some Weird Sin
--
concert Magik Markers
--
I Love Sarah - Toothbrush
Aa - Best Of Seven
Dirty Projectors - Cannibal Resource
Captain Beefheart - My Human Gets Me Blues
Masshysteri - Vår Del Av Stan
Pirate Love - Sick Of You
Blues Control - Tangier
Neu! - Hallogallo
Raccoo-oo-oon - On The Roof
Kemialliset Ystävät - Himmeli Kutsuu Minua

Tweede lichting namen Eurosonic 2010

We hadden al Svjata Vatra, Lucy Love, Wareika, Lee Everton en Joe Worricker, nu komen daar de volgende namen bij:

And So I watch You From Afar. Zeer sterke en hard rockende postrockband uit Noord Ierland.
Daniel Norgren. Rootsy singer/songwriter uit Zweden.
Clara Clara. Frans noiserock drietal, aanrader!
Pony The Pirate. Even over het hoofd gezien afgelopen week, maar was al langer bekend. 8 Noren met theatrale indiepop.
The Popopopops. Franse indiepop.
Kill The Dandies. Tsjechische garagerock.

Daarnaast deze drie winnaars van Eurosonic Preview shows: Nuclear Driven Animals, Soulburn en Le Roi Mort.

Eerste namen Eurosonic 2010 'bekend'

Heel erg officieel is het natuurlijk niet als artiesten zichzelf bevestigen op myspace. Ik bedoel, iedere boerenlul kan roepen dat hij op Eurosonic speelt. Maar weet je, ik denk dat het verhaal van Kapitein Ortega best eens waar kan zijn. Daar gaan we dan!

Het Estse gezelschap Svjata Vatra heeft haar roots in de Oekraïne en dat hoor je terug in hun Slavisch, maar toch universeel klinkende folk.
Uit Denemarken komt Lucy Love, die eerder dit jaar al hoge ogen gooide op onder andere Roskilde en De Affaire. Ze maakt nogal poppy en dansbare grime.
Het Duitse Wareika maakt een zeer verdienstelijke combinatie van afrobeat, elektronica en jazz. Ik zou de Iceland Airwaves gangers willen aanraden hier een kijkje te nemen. Ik ga het op Eurosonic zeker doen.
De Amerikaan Lee Everton zal waarschijnlijk op Eurosonic staan als Zwitser, aangezien hij in dat land woont. Muziek voor meisjes die van Jack Johnson houden.
Joe Worricker tenslotte, is een jonge Engelsman die qua zang te vergelijken is met Antony Hegarty. Hij heeft nog geen plaat uit, maar is inmiddels wel getekend bij Rough Trade.

Fuck Buttons + Health + Pictureplane @ Melkweg

Na het optreden van Health piepen de oren al. De eerste twee minuten had ik het nog met oordoppen geprobeerd, maar de muziek van Health moet je voelen. De noise-erupties moeten pijn doen aan je oren. Niet voor niets staat er op de nieuwe cd Get Color dat je hem op minstens 90 DB af moet spelen. Dus de oordoppen gingen uit om me volledig over te geven aan het brute geweld van Health.

Ik weet niet of het komt omdat ik Health sinds april al voor de derde keer zag, maar ze klonken wat meer ingetogen dan eerder. Voor de goede verstaander, bij Health is dat nog steeds oorverdovend, maar de energie die ze bij eerdere optredens hadden leek wat ingedamd. Dat kwam de zorgvuldigheid van spel wel ten goede, maar zo overweldigend als eerder was het optreden daardoor niet. Wel buitengewoon sterk. Health is zonder twijfel één van de boeiendste livebands van dit moment.

Daarvoor had eenmanselektronica Pictureplane het spektakel al geopend. Hij probeerde het publiek op te warmen met een erg wisselende set, waarbij hij uithoeken als hiphop en trance niet schuwde. Dit amalgaam van stijlen was bij vlagen spannend, vooral wanneer de standaard beat plaats maakte voor Panda Bear achtige geluiden. Maar voor het net binnen gestroomde publiek viel zijn tegendraadse dance wat rauw op het dak en dat bleef dan ook met de armen over elkaar wachten tot het afgelopen was.

Als Fuck Buttons begint zijn de oren inmiddels aardig warm geteisterd. Toch gaat het geluidsniveau nog meer omhoog. De noise van Fuck Buttons moet het in tegenstelling tot Health niet hebben van de uitbarstingen, maar juist van de opbouw. Waar je Health eerder in de no wave zou plaatsen is Fuck Buttons een afstammeling van krautrock en postrock. Maar dan wel een uiterste noisy variant waarvan je oren gaan klepperen. Net als Health is Fuck Buttons zich goed bewust van dat er ook iets moet zijn om naar te kijken. Daarom staat er achter de tafel met synthesizers en effecten een discobol op de grond, die in combinatie met stroboscoop voor een interessante lichtshow zorgt, waarbij voornamelijk de silhouettes van de heren zichtbaar zijn. Bij Fuck Buttons geen ingestudeerde rockposes maar twee gasten die volledig opgaan in hun muziek. Het doet terugdenken aan het optreden van Animal Collective twee jaar daarvoor in diezelfde oude zaal van de Melkweg. Ook hier veel gefreak met elektronica, harde beats, oog voor schoonheid en melodie, maar bij Fuck Buttons ook een flinke scheut Wolf Eyes om het af te maken. Of het komt omdat dit voor mij de eerste keer Fuck Buttons was weet ik niet, maar ze maken nog meer indruk dan het fenomenale Health.

In recensies kom ik het woord cathartisch steeds vaker onterecht tegen (nouja vooral 'cathartic' in Engelstalige recensies), maar volgens mij mag ik bij de optredens van gisteravond in de Melkweg toch wel van een cathartische ervaring spreken. Al was het maar om de piep in de oren die ik nog de hele terugreis naar Groningen had. Vanavond bij ons in Vera dan maar weer ouderwets oordoppen dragen?

Mijn favoriete platen van de jaren '90

Overal ter wereld wordt op dit moment de balans van de jaren '00 opgemaakt. Blijkbaar is Kid A van Radiohead het beste album van dit decennium als we Pitchfork mogen geloven. Ik geloof het niet, want ik vind Amnesiac van Radiohead uit datzelfde decennium al een beter album. Maar genoeg over Radiohead, over die band wordt het hele internet al vol gezwetst. Ik heb een lijstje gemaakt van beste albums van de jaren '90. Ik heb er niet al te lang over nagedacht, want hoe meer je dat doet, hoe meer je gaat twijfelen. Dit is mijn ingeving van dit moment. En ja, daar doe ik helaas My Bloody Valentine, Slint, Nick Cave, Palace Music, Elf Power, A Tribe Called Quest, Björk, en al die anderen hopeloos mee te kort. Het zij zo. Mijn favoriete platen van de jaren '90:

1. Neutral Milk Hotel - In The Aeroplane Over The Sea
2. Built To Spill - Perfect From Now On
3. Bonnie 'Prince' Billy - I See A Darkness
4. Pavement - Slanted & Enchanted
5. Elliott Smith - Either/Or
6. The Flaming Lips - The Soft Bulletin
7. Smog - Wild Love
8. The Magnetic Fields - 69 Love Songs
9. Sunny Day Real Estate - How It Feels To Be Something On
10. The Olivia Tremor Control - Black Foliage

This post will cost me 650 euros

(via inlog.org)

Today Dutch copyright organization Buma launched the Fair Play license. They charge blogs for embedding. It’s like calling Vinnie Jones an elegant soccer star. Read more on it here. This new law would mean the death of blogs like this. Of blogs that promote culture and don’t make any money out of it. I  hope Buma won’t send me a bill.

These are 30 clips of loonwerkbedrijf Buma. Just because it’s stupid. Let’s all post 30 posts of this stupid video. Just to say this kind of Fair Play deserves a red card.