Fuck Buttons + Health + Pictureplane @ Melkweg
Na het optreden van Health piepen de oren al. De eerste twee minuten had ik het nog met oordoppen geprobeerd, maar de muziek van Health moet je voelen. De noise-erupties moeten pijn doen aan je oren. Niet voor niets staat er op de nieuwe cd Get Color dat je hem op minstens 90 DB af moet spelen. Dus de oordoppen gingen uit om me volledig over te geven aan het brute geweld van Health.
Ik weet niet of het komt omdat ik Health sinds april al voor de derde keer zag, maar ze klonken wat meer ingetogen dan eerder. Voor de goede verstaander, bij Health is dat nog steeds oorverdovend, maar de energie die ze bij eerdere optredens hadden leek wat ingedamd. Dat kwam de zorgvuldigheid van spel wel ten goede, maar zo overweldigend als eerder was het optreden daardoor niet. Wel buitengewoon sterk. Health is zonder twijfel één van de boeiendste livebands van dit moment.
Daarvoor had eenmanselektronica Pictureplane het spektakel al geopend. Hij probeerde het publiek op te warmen met een erg wisselende set, waarbij hij uithoeken als hiphop en trance niet schuwde. Dit amalgaam van stijlen was bij vlagen spannend, vooral wanneer de standaard beat plaats maakte voor Panda Bear achtige geluiden. Maar voor het net binnen gestroomde publiek viel zijn tegendraadse dance wat rauw op het dak en dat bleef dan ook met de armen over elkaar wachten tot het afgelopen was.
Als Fuck Buttons begint zijn de oren inmiddels aardig warm geteisterd. Toch gaat het geluidsniveau nog meer omhoog. De noise van Fuck Buttons moet het in tegenstelling tot Health niet hebben van de uitbarstingen, maar juist van de opbouw. Waar je Health eerder in de no wave zou plaatsen is Fuck Buttons een afstammeling van krautrock en postrock. Maar dan wel een uiterste noisy variant waarvan je oren gaan klepperen. Net als Health is Fuck Buttons zich goed bewust van dat er ook iets moet zijn om naar te kijken. Daarom staat er achter de tafel met synthesizers en effecten een discobol op de grond, die in combinatie met stroboscoop voor een interessante lichtshow zorgt, waarbij voornamelijk de silhouettes van de heren zichtbaar zijn. Bij Fuck Buttons geen ingestudeerde rockposes maar twee gasten die volledig opgaan in hun muziek. Het doet terugdenken aan het optreden van Animal Collective twee jaar daarvoor in diezelfde oude zaal van de Melkweg. Ook hier veel gefreak met elektronica, harde beats, oog voor schoonheid en melodie, maar bij Fuck Buttons ook een flinke scheut Wolf Eyes om het af te maken. Of het komt omdat dit voor mij de eerste keer Fuck Buttons was weet ik niet, maar ze maken nog meer indruk dan het fenomenale Health.
In recensies kom ik het woord cathartisch steeds vaker onterecht tegen (nouja vooral 'cathartic' in Engelstalige recensies), maar volgens mij mag ik bij de optredens van gisteravond in de Melkweg toch wel van een cathartische ervaring spreken. Al was het maar om de piep in de oren die ik nog de hele terugreis naar Groningen had. Vanavond bij ons in Vera dan maar weer ouderwets oordoppen dragen?
Oh man, zó jammer dat ik dit heb moeten missen. de verwachtingen waren hoog, en zijn volgens mij ook wel redelijk ingevuld.
Een act als Pictureplane zou inderdaad leuk als laatst zijn, en dan een liveset tot aan de hoogste tijd.
Geplaatst door: Thomas | 10 oktober 2009 om 16:37