freakystyle.web-log.nl

SXSW: Mom

De line-up voor South By South West (SXSW) is weer bekend gemaakt. Dat betekent weer die ellenlange lijst met bands doorspitten om te kijken of er wat interessants tussen zit. Het is onmogelijk om alles uit te checken, dus kijk ik naar waar de band vandaan komt en wat de omschrijving is, die bij de band staat. Nu worden er maar een paar genres onderscheiden. Rock, punk, singer/songwriter, electronic/dance, singer/songwriter, bluegrass, country, dj, alt country, blues, pop, r&b, latin, world en avant/experimental. Ik kijk vooral naar die laatste categorie. Daarnaast selecteer ik op de plek waar een band vandaan komt. Zweedse, Noorse en Deense bands check ik altijd. Ook Italië vind ik interessant, net als bands uit Portland of Canada. Ik heb een paar bands uit Brooklyn gecheckt, maar die ik tot nu toe hoorde waren over het algemeen niet zo bijzonder, Brooklyn laat ik dus verder links liggen.

De eerste ontdekking waar ik zeer enthousiast over ben is Mom, een tweetal uit Denton, Texas. Die klikte ik aan door het genre avant/experimental en ik raakte benieuwd door de omschrijving 'Post-rock/Experimental? Folktronica? Electroacoustic/Trance? Old world/new world organic/inorganic minimalist chamber pop nostalgic futurism?'. Ze maken instrumentale muziek, die inderdaad niet in een hokje te stoppen is. Ik heb hun EP Little Brite uit 2007 gedownload en nu twee maal beluisterd en die is van begin tot eind boeiend en wonderschoon. Zes nummers in 25 minuten met muziek die zowel Six Organs Of Admittance, Balmorhea, The Album Leaf, of pak 'm beet Pan American als referenties oproept.

Mp3: Josh Likes Me

Haldern Pop 2009

Ik heb zojuist twee kaartjes gekocht voor Haldern Pop 2009. Of we kunnen weet ik nog niet, maar toch maar gekocht voor de zekerheid, voor het uitverkoopt. Leuk festival! Tot nu toe bevestigde namen:

Asaf Avidan & the Mojos (im Zelt)
Final Fantasy
Hjaltalín (im Zelt)
Soap&Skin (im Zelt)

Vraag me trouwens niet waarom Final Fantasy op het hoofdpodium speelt...

Weird Owl - Ever The Silver Cord Be Loosed

Tee Pee Records waar bands als Witch, Earthless, Brian Jonestown Massacre, High On Fire en The Warlocks uitgebracht worden, staat garant voor een stevig potje psychedelische rock. De ene band heeft meer krautrockinvloeden, de ander is meer metal en de volgende bedient zich van jaren '70 prog, maar altijd is er sprake van een bepaalde zweverige stonerfeel. Met Weird Owl heeft Tee Pee niet een wereldschokkende band te pakken, maar wel één die perfect weet welke ingrediënten te gebruiken. Zo klinken ze erg als Neil Young's Crazy Horse, maar ook Built To Spill, Dead Meadow, Ladyhawk en Black Mountain zijn niet ver weg. Het tweede album van Weird Owl verscheen gister en heet Ever the Silver Cord Be Loosed. De 8 tracks zijn stuk voor stuk langer dan vijf minuten, maar blijven constant boeien.

Luister: Myspace

Live gezien: Eklin, Kira Kira, Islands, Giant Sand en The Postponers

Ik ben de afgelopen week druk bezig geweest met klussen in Lisa's nieuwe huisje. Meer daarover hier. Ondertussen heb ik geen tijd gemaakt om te schrijven over de optredens die ik heb gezien. Daarom doe ik dat nu alsnog even kort.

Eklin
Met veel te weinig bezoekers in de Usva zag ik mijn favoriete Nederlandse band voor de tweede keer in een maand. Dit keer in een heel andere setting en daardoor ook een andere show. Nog meer richting ambient deze keer. Een lange set zonder onderbrekingen, waarin deze keer ook werd gezongen door Michiel. Veel minder intens dan bij Adept, eerder lieflijk. Heel mooi in elk geval. Ik vond deze rustige plek eigenlijk wel passend voor de muziek van Eklin, het kwam beter uit dan in de kwebbelende kelderbar van Vera.

Kira Kira
Wat ik van Kira Kira moest vinden weet ik niet zo goed. Aan de ene kant was het heel schattig en grappig wat deze IJslandse muzikante deed. Vooral toen ze haar gremlin tevoorschijn haalde (de opname daarvan heb ik op Youtube gezet). Ze had ook een mooi typisch IJslands geluid, het klonk erg als Mùm, maar het schattige begon me naar het einde toe ook wat tegen te staan. Het was net iets teveel gefrunnik en interessantdoenerij. Ik denk dat ik haar liever met wat begeleiders had gezien. Desondanks wel een erg fijn optreden.

Islands
De vorige keer dat ik Islands zag was net na hun debuutalbum Return To The Sea op Haldern Pop. Intussen hebben ze de veel minder goede opvolger Arm's Way uitgebracht, waarop de speelsheid wat weg is. In Vera blijkt dat ze ook live minder interessant zijn geworden. De songs zitten goed in elkaar, de muzikanten zijn goed, Nick Thorburn is in staat het publiek voor zich te winnen, maar de scherpe randjes zijn er een beetje af. Het deed zelfs zo nu en dan wat aan de Arctic  Monkeys denken. Kleine tegenvaller dus, maar gelukkig kwam er ook veel materiaal van Return To The Sea voorbij.

Giant Sand
Als DJ van dienst had ik een erg fijne avond bij Giant Sand in Vera. Zanger Howe Gelb was op dreef. Giant Sand speelde lang en gevarieerd. Van blues tot jazz en van country tot folk, iedere song was raak en weer heel anders. Daarbij is de stem van Gelb ook nog eens prachtig. Zo gevarieerd was ik niet in mijn plaatkeuze voorafgaand aan het concert. Vooral veel alt.country en folkplaten. Na afloop wist ik dat ik los kon gaan en kwamen uiteenlopende dingen als Raccoo-oo-oon, Silver Apples en Booka Shade langs.

The Postponers
Het laatste optreden afgelopen tijd was van The Postponers vrijdag in de Usva, al was het voor die band weer het eerste in een lange tijd, omdat ze een bezettingswisseling hebben ondergaan. Inmiddels staan ze met vier in plaats van met drie op het podium en dat geeft de band een fijn voller geluid. Ook de toevoeging van backing vocals pakt goed uit, net als de afwisseling tussen intieme kleine liedjes, meer rockende songs en die met meer pathos. Ik ben benieuwd hoe dat op hun nieuwe cd gaat klinken, die in de maak is.

Morgenavond misschien naar het Deense Said The Shark en komende zaterdag weer eens The Datsuns!

Voor de volledigheid...

... ook nog maar even de playlist van de uitzending van net:

Uur 1:
Waterboys – Don’t Bang The Drum
Vetiver – Everyday
The Airborne Toxic Event - Sometime Around Midnight
The Books and José Gonzalez – Cello Song
Feist and Ben Gibbard – Train Song
TV On The Radio – Heroes
Yeah Yeah Yeahs – Sheena Is A Punk Rocker (29 april in Paradiso)
Coconami – Blitzkrieg Bop
AC Newman – Take On Me
M. Ward – Hold Time (27 februari in Paradiso)
Peter Bjorn And John - Nothing To Worry About
Aidan Moffat & The Best Ofs – Big Blonde
Broken Records – Nearly Home
Kings Of Leon – Closer (21 februari in HMH)

Uur 2:
The Gaslight Anthem – The ’59 Sound (28 februari in Vera)
Abe Vigoda - Don't Lie (20 mei in Vera)
Justice – TTTHHHEEE PPPAAARRRTTTYYY
Fleet Foxes – Oliver James
Alela Diane – White As Diamonds (8 april in Paradiso)
Camera Obscura - My Maudlin Career
We Swim You Jump - Frame On The Wall
Said The Shark – All The Rules (17 februari in het Platformtheater)
The Velvet Underground – I’ll Be Your Mirror
Suburban Kids With Biblical Names – 1999
Lotus Plaza – Whiteout
British Sea Power – Down On The Ground
Choir Of Young Believers – Hollow Talk
Echo & The Bunnymen – Lips Like Sugar

Straks in Oorsmeer!

Vanavond word je weer getrakteerd op een mooie uitzending van Oorsmeer met veel nieuwe platen. Zo besteden we aandacht aan de mooie compilatie-cd Dark Was The Night. Hierop staan tracks van onder andere Arcade Fire, Sufjan Stevens en Beirut, maar wij draaien de fraaie samenwerkingen tussen The Books en José Gonzalez en die tussen Ben Gibbard en Feist. Verder aandacht voor het optreden morgen van de Deens/Canadese band Said The Shark bij Ham Radio Communications. Maar er komen vooral veel nieuwe platen voorbij. Bijvoorbeeld van Camera Obscura, Lotus Plaza, Choir Of Young Believers, Broken Records en Suburban Kids With Biblical Names. Luister tussen 21 en 23 uur vanavond via de  live stream of als je in Groningen woont via de kabel of de ether.

Nieuwe Thermals: Now We Can See

wdownload

Vanavond in Oorsmeer

In Oorsmeer blikken we vanavond vooruit op de komende concertweek in Groningen, met het Zweedse We Are Soldiers We Have Guns en ook nieuw werk van The Postponers. Verder aandacht voor nieuwe albums van The Airborne Toxic Event, Malajube, Franz Ferdinand, Animal Collective en anderen. Dat alles natuurlijk doorspekt met beproefde tracks uit voorgaande jaargangen van Oorsmeer, of nog daarvóór.

Vanavond van 21 tot 23 uur, bijvoorbeeld via de live stream van OOG Radio.

Vanavond Eklin en Kira Kira in de USVA!

Tegenwoordig krijg ik al uitnodigingen om naar concerten te gaan per persoonlijke sms! Nu was ik al lang van plan om naar het optreden van Eklin en Kira Kira in de Usva te gaan, dus dat was niet nodig geweest. Maar het is tekenend voor het Groningse concertpubliek dat blijkbaar toch nog niet zo actief is op internet, als ik dacht. Ik hou de meeste sites van podia wel in de gaten, ik check wat er in Simplon speelt, wat er in Vera speelt, wat het Viadukt programmeert, wat Owsum doet, wat Ham Radio Communications doet, etcetera. Deze keer gaat het om een samenwerking tussen de USVA en Ham Radio. De IJslandse band Kira Kira en Eklin spelen. Eklin wordt op de site van de USVA omschreven als 'het bandje Eklin', alsof we hier niet met de belangrijkste band van Groningen te maken hebben. Kira Kira wordt omschreven als:

"Kira Kira is in het bijzonder geïnteresseerd in het vervagen van de grenzen tussen visuele en performance art. Vaak traden ze op bij galeries, stelde hun werk tentoon in kerken of op curieuze verborgen plaatsen. Daar creëerden ze blijvende beelden van zingende zwarte gaten, duelerende rookmachines en exploderende cassettebandje verspreid over de wereldbol."

Met alleen zo'n vage aankondiging zou ik ook niet komen. Lees het bovenstaande dus niet (te laat...) maar kom gewoon vanavond naar de USVA. Voor studenten kost het maar 5 euro, anderen betalen 7 euro. Twee internationale topacts voor een habbekrats en het mag niet zo zijn dat daar, zoals het nu lijkt, niemand naartoe gaat!

Pocketknife & Cousin Cole

Ik begin steeds meer begeesterd te raken door wat meer elektronische muziek. Nu is er zelfs een remix-artiest waarvan ik onder de indruk ben. Misschien wel omdat Pocketknife & Cousin Cole een aantal nummers onder handen hebben genomen die ik goed ken en waarbij ze het origineel in hun waarde hebben gelaten. Waar Justice zowat alleen een refreintje gebruikt van Simian en dat een paar minuten lang herhaalt, mag een coupletje best van Pocketknife & Cousin Cole. Zo gaan ze onder andere met grote favorieten Silver Apples, Sufjan Stevens en Joanna Newsom aan de haal. Maar ook Lykke Li, Liars, Beirut, Yeasayer, Battles, Devendra Banhart, John Lennon, Patti Smith, Neil Young en Iron & Wine krijgen een remix. Luister een paar voorbeelden op myspace.

Live gezien: Ryland Bouchard + Solo + Kim Janssen, 30 januari

Wat de concerten van Ham Radio Communications zo leuk maakt zijn de bijzondere locaties en de intieme sfeer. Vanavond mogen we aan boord van het vlaggenschip van Groningen: Voorwaarts Voorwaarts, toebehorend aan de Commissaris van de Koningin Max van den Berg luisteren. De eerste act van de avond is Kim Janssen. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden gaat het hier om een manspersoon. Hij begeleidt zichzelf op gitaar en zingt heel zacht en ingetogen zijn mooie folkliedjes. Hij slist een beetje, dat stoort. Minder erg is zijn vrij beperkte stemgeluid, hierdoor klinkt er veel emotie door in zijn liedjes. Soms klinkt het een beetje als Damien Rice, maar dan wat minder gladgestreken.
Tweede act Solo zie ik al voor de zoveelste keer en is zo'n artiest die mij nooit echt heeft weten te boeien. Michiel Flamman heeft les gegeven aan Kim Janssen en is duidelijk een heel stuk verder als performer, maar juist het wat meer ingetogen en onzekere karakter van het optreden van Kim Janssen trekt mij wel aan. Solo roept mensen op lid van de omroep Llink te worden. Je mag zijn cd's voor 5 euro per stuk kopen als je gelijk een aanmeldformulier invult. Als ik nou een cd van Ryland Bouchard voor 5 euro mocht kopen, had ik het misschien gedaan. Al wil ik niet meedoen aan de omroepenonzin. ("Waarom ben je dan lid van BNN, Peter"? dat weet ik ook niet, ik zal het zo snel mogelijk opzeggen!)
Ryland Bouchard dus. Een lekker rommelig, maar vrolijk optreden. Wij als publiek dienen bij gebrek aan bandleden de percussie te verzorgen. We mogen pompompompompom zingen en wat al niet meer. Hij zingt een liedje over voetballen met schedels, want basketballen met schedels kan niet omdat ze niet zo goed stuiteren.  Dat soort liedjes. Grappig, morbide, intens, deprimerend, vrolijk, alleen wat kort.

Live gezien: Æthenor @ Vera, 29 januari

Æthenor is een gelegenheidsband rond Sunn O)))-man Stephen O'Malley, een zijproject noemen ze dat ook wel. Op papier en in de studio een trio, maar op het podium van Vera betreft het een vijftal muzikanten. Waar bij Sunn O))) de rookgordijnen opgetrokken worden, de bandleden gehuld gaan in monnikspijen en de gezichten nooit zichtbaar worden, daar is Æthenor heel wat transparanter. Sunn O))) is vooral een act, maar muzikaal, wat mij betreft, geen donder aan. Æthenor kenmerkt zich juist door het ontbreken van een act, maar daagt mij muzikaal dan wel weer uit. Vijf muzikanten op het podium doen een uur lang (gok ik, ik kwam later binnen) hun ding. Een mager applaus volgt. Æthenor maakt geen muziek die om applaus vraagt. Een uur is ook lang zat, juist omdat de muziek zo indrukwekkend is. Behalve misschien op het begin. De twee mensen links op het podium halen fantastische geluiden uit hun synthesizer, maar alle aandacht wordt opgeëist door de drummer. Later is het geluid veel meer in balans en verdient de band niets dan lof voor hun industriële ambient. Verder dan die omschrijving kom ik niet, daarvoor ben ik niet genoeg thuis in het genre. Dat komt nog wel.