Jaaroverzicht 2007 #4

Het vierde en laatste deel van januari. De volgende keer ga ik verder met februari met o.a. Bloc Party, Apples In Stereo, Malcolm Middleton en Marissa Nadler

Beirut – Lon Gisland EP (Ba Da Bing!)
De mensen die vorig jaar even hebben gewacht met het kopen van Gulag Orkestar van Beirut hadden geluk, want die kregen er een bonus-EP bij. Deze EP werd in januari los uitgebracht zodat anderen het ding ook konden bemachtigen. In hoeverre verschilt deze EP nu van de vrolijke, maar melancholische balkanindiepop van Gulag Orkestar?
Het geluid van openingsnummer Elephant Gun klinkt aanvankelijk minder vol, maar gaandeweg komen er steeds meer instrumenten bij, tot het weer ontaardt in zo'n heerlijk balkanorkest. Elephant Gun is dan ook wel het hoogtepunt van deze EP en had eigenlijk op Gulag Orkestar moeten staan. Cijfer: 8/10

MP3: Elephant Gun

Clap Your Hands Say Yeah! – Some Loud Thunder (Wichita)
Nadat Arcade Fire begin 2005 overal ter wereld een grote undergroundhit was kwamen er al gauw heel veel bandjes bovendrijven die een zelfde soort theatrale indierock maakten. De band die het hardst kwam was Clap Your Hands Say Yeah! met een zanger die een stem heeft waarbij Bob Dylan als een koorknaapje klinkt. Het titelloze debuutalbum werd in eigen beheer uitgebracht en was razendsnel uitverkocht. De band kon overal een contract tekenen voor de rerelease en een volgend album. Wichita werd de gelukkige winnaar voor het moeilijke tweede album Some Loud Thunder. De plaat slaat niet in als een bliksemschicht. Dit geluid klinkt inmiddels vertrouwd in de oren. Toch is het geen verkeerde plaat, al moet hij het wel hebben van de grote uitschieters Satan Sad Dance en Yankee Go Home. Ook in Paradiso eerder dit jaar waren dit de prijsnummer naast de geweldige tracks van het debuut. Cijfer voor Some Loud Thunder: 7,5/10

MP3's: Love Song No. 7 en Upon This Tidal Wave Of Young Blood

Deerhunter – Cryptograms (Kranky)
Een betere titel had Deerhunter niet kunnen bedenken voor deze plaat. Pas na een aantal luisterbeurten viel bij mij het kwartje en 'begreep' ik deze plaat, al begrijp ik nog steeds niet helemaal waarom bijna om het nummer een wazige soundscape te horen moet zijn, waardoor het verband uit de plaat wordt gehaald. Verder is dit natuurlijk een plaat die perfect in mijn straatje past. Lekker gek, opzwepend, sfeervol, vaag, onvoorspelbaar, een lekkere laag gruis, etc. Maar toch, door de opbouw van de plaat zet ik hem niet zo graag op en draai ik liever een aantal van de betere tracks zoals Heatherwood, Spring Hall Convert en het geweldige Lake Somerset! Cijfer: 8/10

MP3: Lake Somerset